aku macam emo and frust sikit dekat beberapa orang. its normal to have this kind of feelings.
people treats me like i'm invisible around them. banyak benda last minute yang aku tau. rasa macam time sekolah dulu-dulu pulak. seems like perkara lama akan jadi balik kat aku.
aku ada minta tolong my friends untuk bawakan playwood pergi studio. that playwood tinggi paras bahu aku and lebar die about dalam 4 kaki. tak lah berat mana sebab playwood tuh nipis je. it just big and susah to carry pergi ke studio. thats why minta tolong dia bawakan. lagi pun, dia nak sikit playwood tuh for our project (printmaking) tapi apa yang buat aku kecik hati sikit dengan dia nih, dia macam tak nak tolong. even dia kata nak tolong bawakan, tapi dia kata dengan cara yang tak ikhlas. lagi-lagi dia asyik merungut je contoh macam kenapa dia sorang je kene bawak? kenapa si dot ni tak nak tolong bawakan sekali and macam-macam lagi la dia merungut. rasa sangat terkilan sebab dia macam tuh. last-last aku mengambil keputusan untuk bawak sendiri pergi ke studio.
dekat kelas. memang rasa frust sangat and bad mood dengan dia. aku avoid dari bercakap dengan dia. dia even tak jumpa aku cakap sorry sebab tak tolong and tak rasa bersalah pun aku bawak playwood tuh sorang-sorang. tak apa lah. aku still ikhlas bagi sikit playwood kat dia. dia ada try cakap dengan aku, tnya something dengan aku tapi aku tak layan dia sangat. aku nak dia sedar about that. nak dia pikir apa salah dia.
balik from kelas, aku dapat online kejap facebook. and ternampak status dia. ayat yang dia post lebih kurang macam ada kawan dia tuh bila senang tinggalkan dia and bila susah baru nak cari dia. tiba-tiba aku macam terasa dengan ayat dia. dia tujukan dekat aku ke? aku nak comment balik status dia tuh tapi tak sempat pulak. line corrupt. thanks alot okay.
betul gak apa yang kau cakap tuh. selama nih kau asyik mengadu masalah kau dekat aku. kadang-kadang aku asyik temankan kau pergi makan. sometime aku ajak kau pergi sana sini. aku jaga hati kau supaya kau tak merajuk dengan aku. hati kau tuh cepat tersentuh even aku marah kau sikit.bila aku merajuk dengan kau. kau pulak merajuk dengan aku balik. pelik betul.
tapi apa yang aku terasa sangat-sangat dengan kau, since part 1 lagi aku banyak kali
minta tolong dengan kau. tapi penah tak kau tolong aku? kalau ada pun maybe sekali dua je kau tolong. bila aku minta tolong, kau macam merungut. kadang-kadang bagi banyak alasan. sometimes bila kau buat janji dengan aku, kau tak penah tunaikan. pada pendapat aku la. kau nih hipokrit. aku rasa sedih sangat ada kawan macam kau. kau nak orang lain jaga hati kau, paham perasaan kau. tapi penah tak kau nak jaga hati orang lain? penah kau paham apa perasaan orang lain bila kau layan orang macam nih. aku harap kau sedar apa yang kau buat. lepas ni tak ada la aku nak minta tolong dengan sesiapa. lebih baik buat sendiri. and status kau tuh memang sesuai untuk diri kau. bukan orang lain.
aku bukan nak kutuk kau. tapi ni la apa yang aku rasa bila kau buat aku macam nih. aku anggap kau bestfriend aku. tapi ni ke yang kau buat balik kat aku?aku bukan nak mengaibkan kau. tak terniat aku nak buat macam tuh. aku just nak kau sedar dengan apa yang kau balas kat aku selama nih.
i'm so sorry if ada rude words towards you. harap kau sedar cepat-cepat. aku maafkan kau tapi kau jangan risau sebab after this aku tak akan minta tolong dari kau lagi.